1945

Gel asırlardan uzanda tut ellerimi sımsıcak Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar Ve ümitleri çiçeklerden, acıları tarihlerden Senin gibi, benim gibi onlarda hep insandılar Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar Senin gibi, benim gibi... Onlar biraz terkedilmiş biraz küskün çocuktular! Sanki biraz incitilmiş Sanki yetersiz sevilmiş Sanki utandılar kavgadan ve sustular Öp incilenen gözyaşları kurusun inançlarında Sene bin dokuzyüz kırkbeş onlarda hep insandılar Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar Senin gibi, benim gibi... Sene bin dokuzyüz kırkbeş onlarda hep insandılar Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar Senin gibi... Benim gibi... Bizim gibi... Bizim gibi...