Serach

Πίσω στα πυκνά τα καφάσια Σαν τη δαιμονισμένη γυρνάει Χρόνια το γλυκό παλληκάρι Περιμένει τη Σεράχ κι αγρυπνά Αστράφτει το σπαθί του καβαλάρη Σαν τη φωτιά σαν φωτιά Τα σίδερα λυγίζουν και σπαράζονται Τα κορμιά τα κορμιά Και αρπάζει τη Σεράχ κι όλες λέν' Αλλάχ, Αλλάχ Εϊ γκιουλέ ολσούν Κλαίνε στα χαρέμια οι σκλάβες Τρέμουν την οργή του Πασά Κλαίνε στο σεράι οι αγάδες Ποθούσαν της Σεράχ την ομορφιά