Bavul

E yav yov Bu zombi ruhen hasta Gelecek on yıl için şüpheli ciğerlerim, sigara mevzu, pay kap'cak mirastan Bu son günlerde yağmurlar çoğaldı Dikkatim kayıpken iyice şiirlerden nefret ettim hatta Şu melankolik suskunluklar çoğu zaman komiktir Acının insanlarla eş değer bi' ortak hali yok ki Hepimiz aynı kırgınlığı yaşasaydık şayet Biri kahrolurken başka sana gülünç olmazdı di mi? "Kaç, vaktin varken git!" diyor aklım Lanet umutları 13 yıl evvel can kaybında bıraktım "Şeytanın bacaklarını kır!" diyor artık mantık Unutmak yalnız bugün güzel geleceğini karartır Yazdıkça daha da öfkeliniyorsun Dünya kapat çeneni, sesin beni deli ediyor, sus Veyahut konuş, dediğin olsun Zarardan dönme lüksün yok Şuandan itibaren hiç geçer mi forsun? (Hayır) Tüm hayatım bavuluma sığar Küs yaşıyorum, terk etti doğa Dört duvar yalnızlığıma boğar Sor, hiç umudun var mı daha? Tüm hayatım bavuluma sığar Küs yaşıyorum, terk etti doğa Dört duvar yalnızlığıma boğar Sor, hiç umudun var mı daha? (Uh) Başım belada, gözyaşına terk vedalar Birlikte güçsüzüz geçirmiyor, yekpare dağlar Tek başıma suçluyum, vicdansız mahkemen mübalağa Hem insan ol hem iyilik yeşertsin, dünya ne alâ Sabah fenalar, akşam alkol krizleri Aitsizlik önlemim, güvensiz dost ilişkileri Yok gururum, paramparça hâlde, bak ne oldu, berbat ettin Sahibim bi' kara deftere, yazdım insan klişeleri Ne bekliyordun, monokromum, renkli yolun Dök eteklerinden taşları, başka bi' şans vermiyorum Bana gözüm karardı, mantık dahilinde görmüyorum Dünya galaksinin satılık adisinden canlılar reyonu Farzı misal öldün (Yeah) Dünyaya bakma şansın olsa yalanları görürdün Parayla ters gömüldün, hayata sor hüzünlü Zamanla imtahanın zor, misafirin kendiyle eş güdümlü Tüm hayatım bavuluma sığar Küs yaşıyorum, terk etti doğa Dört duvar yalnızlığıma boğar Sor, hiç umudun var mı daha? Tüm hayatım bavuluma sığar Küs yaşıyorum, terk etti doğa Dört duvar yalnızlığıma boğar Sor, hiç umudun var mı daha?