fer

Hayallerin verandası Kayan yıldızlarla dolu Bir tepede oturmuştun Zamanı durdurmuş kadar mesuttun Kahveler damla sakızlı Fallarda hep düğün, duvak Hiçbir şey geri gelmiyor Oturup arkasından ağlayarak Rüzgârın güllerini tümden O yaşlı bağları kökünden Beni de düşümün en ince yerinden kırmışlar Çünkü senin gözlerinin ferinden çalmışlar Çünkü senin gözlerinin ferinden... Şu vadinin ortasında Zeytin ağaçları vardı Gölgesinde hatıralar Gecelerin sahiplerini arardı Bense gizli gizli senin Yollarını gözlerdim Sanki bana çok âşıktın O eski kaldırımların bana çıkardı Kargaların çığlıklarından Poyrazın ıslıklarından Beni de düşümün en ince yerinden kırmışlar Çünkü senin gözlerinin ferinden... Rüzgârın güllerini tümden O yaşlı bağları kökünden Beni de düşümün en ince yerinden kırmışlar Çünkü senin gözlerinin ferinden çalmışlar Çünkü senin gözlerinin ferinden...